NBN EN ISO 13919-1:2019

Dit document geeft vereisten en aanbevelingen over niveaus van onvolkomenheden in elektronen- en laserstraalgelaste verbindingen in staal, nikkel, titanium en hun legeringen. Er worden drie niveaus gegeven zodat toepassing voor een breed scala aan gelaste constructies mogelijk is. Kwaliteitsniveau B komt overeen met de hoogste eisen van de voltooide las. De niveaus verwijzen naar de productiekwaliteit en niet naar de geschiktheid voor het beoogde doel van het vervaardigde product.
Dit document is van toepassing op elektronen- en laserstraallassen van:
— staal, nikkel, titaan en hun legeringen
— alle soorten lassen gelast met of zonder extra toevoegdraad
— materialen met een dikte van 0,5 mm of meer voor elektronen- en laserstraallassen.
Het doel van dit document is om de afmetingen te definiëren van typische onvolkomenheden die bij normale fabricage kunnen worden verwacht. Het kan worden gebruikt binnen een kwaliteitssysteem voor de productie van lasverbindingen. Het biedt drie sets dimensionale waarden waaruit een selectie kan worden gemaakt voor een bepaalde toepassing. Het telkens noodzakelijke kwaliteitsniveau wordt bepaald door de toepassingsnorm of de verantwoordelijke ontwerper in samenwerking met de fabrikant, gebruiker en/ of andere betrokken partijen. Het kwaliteitsniveau wordt geacht te zijn voorgeschreven voor aanvang van de productie, bij voorkeur in de aanvraag- of bestelfase. Voor speciale doeleinden kunnen aanvullende gegevens nodig zijn.
Wanneer significante afwijkingen van de in dit document vermelde voeggeometrieën en -afmetingen aanwezig zijn in het gelaste product, moet worden beoordeeld in hoeverre de bepalingen van dit document van toepassing kunnen zijn.
Metallurgische aspecten, b.v. korrelgrootte, hardheid vallen niet onder dit document.
Dit document gaat niet in op de methoden die worden gebruikt voor het opsporen van onvolkomenheden. Dit document is rechtstreeks van toepassing op visueel onderzoek van lassen en bevat geen details over aanbevolen methoden voor detectie of dimensionering met andere niet-destructieve middelen. Er zijn problemen bij het gebruik van deze limieten om geschikte criteria vast te stellen die van toepassing zijn op niet-destructieve testmethoden, zoals ultrasone, radiografische en penetranttesten, en ze moeten mogelijk worden aangevuld met aanvullende vereisten voor inspectie, onderzoek en testen.