NBN EN ISO 16890-4:2017

ISO 16890-4:2016 stelt een conditioneringsmethode vast om de minimale fractionele testefficiëntie te bepalen.
Het is bedoeld voor gebruik in combinatie met ISO 16890‑1, ISO 16890‑2 en ISO 16890‑3 en bevat de gerelateerde testvereisten voor het testapparaat en de conditioneringskast, evenals de te volgen conditioneringsprocedure.
De conditioneringsmethode beschreven in dit deel van ISO 16890 verwijst naar een testapparaat met een nominaal gezichtsoppervlak van 610 mm × 610 mm (24 inch × 24 inch).
ISO 16890 (alle onderdelen) verwijst naar luchtfilterelementen voor algemene ventilatie met een ePM1-efficiëntie van minder dan of gelijk aan 99% en een ePM10-efficiëntie van meer dan 20% wanneer getest volgens de procedures gedefinieerd in ISO 16890 (alle onderdelen).
OPMERKING De ondergrens voor deze testprocedure is vastgesteld op een minimale ePM10-efficiëntie van 20 %, aangezien het voor een testfilterelement onder dit niveau zeer moeilijk zal zijn om aan de statistische validiteitsvereisten van deze procedure te voldoen.
Luchtfilterelementen buiten deze aerosolfractie worden beoordeeld met andere toepasselijke testmethoden. Zie ISO 29463 (alle onderdelen).
Filterelementen die worden gebruikt in draagbare kamerluchtreinigers vallen buiten het toepassingsgebied van dit deel van ISO 16890.
De prestatieresultaten verkregen in overeenstemming met ISO 16890 (alle onderdelen) kunnen op zichzelf niet kwantitatief worden toegepast om de prestaties tijdens gebruik te voorspellen met betrekking tot efficiëntie en levensduur.
De resultaten van dit deel van ISO 16890 kunnen ook worden gebruikt door andere normen die de fractionele efficiëntie definiëren of classificeren in het groottebereik van 0,3 μm tot 10 μm wanneer het elektrostatische verwijderingsmechanisme een belangrijke factor is om te overwegen, bijvoorbeeld ISO 29461.