NBN EN 16907-1:2019

Deze Europese norm (deel 1) geeft definities, principes en algemene regels voor de planning, het ontwerp en de specificatie van grondwerken. Het introduceert de andere delen van de norm, die samen met deel 1 zullen worden gebruikt.
Grondwerken zijn een civieltechnisch proces gericht op het creëren van grondstructuren door de geometrie van het aardoppervlak te veranderen voor constructie of andere activiteiten. Toepassingsgebieden van grondwerken worden geassocieerd met:
- vervoersinfrastructuren (wegen en snelwegen, spoorwegen, waterwegen, luchthavens)
- platforms voor industriële, commerciële en residentiële gebouwen
- waterbouwkundige, waterkering- en kustbeschermingswerken
- haven- en luchthavengebieden, inclusief aanleg van kades in het water
- rivierdijken en zeedijken voor landaanwinning
- stuwdammen van aarde en steen
- landdijken van hydraulisch aangebrachte vulling
- geluidsschermen, zichtscherm en andere niet-dragende grondwerken:
- landschappelijke bermen
- opvullen van open mijnen en steengroeven
- residudammen
Ze worden gekenmerkt door de noodzaak om beschikbare natuurlijke of gerecycleerde materialen te gebruiken en ze te behandelen op een manier die geschikt is om de voorgeschreven eigenschappen te verkrijgen.
Deze norm is van toepassing op alle soorten grondconstructies, met uitzondering van de onderstaande gevallen:
- sommige specifieke soorten werken zoals de uitvoering van sleuven en kleine grondwerken kunnen worden georganiseerd volgens vereenvoudigde of specifieke regels
- sommige constructies, zoals dijken en dammen, hebben grondwerken nodig die specifieke ontwerp- en constructie-eisen hebben: deze kunnen verder gaan dan de regels van deze norm.
Deze norm heeft geen betrekking op grondverbetering onder een aardconstructie door middel van technieken zoals heien, jet grouting, diepe grondmenging, verticale drains of stenen kolommen.
Vanwege de wisselende ondergrond- en klimaatomstandigheden binnen Europa en de verschillende nationale contractvoorwaarden zijn in verschillende Europese landen nationale regels opgesteld die niet binnen korte tijd door een Europese norm konden worden geharmoniseerd. Deze Europese norm geeft daarom basisregels om de hierboven beschreven doelen te bereiken. De informatieve bijlagen B tot en met H van dit document geven voorbeelden van nationale praktijken die deze regels volgen.