Je bezoekt momenteel de website in Engels. Informatie van de Nederlands variant wordt nu getoond.

NBN EN 16923:2017

Foodstuffs - Determination of T-2 toxin and HT-2 toxin in cereals and cereal products for infants and young children by LC-MS/MS after SPE cleanup

INGETROKKEN

Over deze norm

Talen
Duits, Engels en Frans
Type
NBN
Status
INGETROKKEN
Publicatiedatum
21 juni 2017
Vervangen door
NBN EN 16923:2022
ICS-code
67.060 (Cereals, pulses and derived products)
67.230 (Prepackaged and prepared foods)
Ingetrokken datum
16 november 2022
Prijs
€ 50,00

Samenvatting

Deze Europese norm beschrijft een methode voor de bepaling van T-2-toxine en HT-2-toxine in granen en producten op basis van granen, b.v. haver, bedoeld voor de voeding van zuigelingen en jonge kinderen door middel van hogedrukvloeistofchromatografie (HPLC) in combinatie met tandem massaspectrometrie (MS/ MS) na opruiming door middel van vastefase-extractie (SPE) [5].
De methode is gevalideerd voor HT-2-toxine in havermeel op niveaus van 9,3 µg/ kg en 28,1 µg/ kg, havervlokken op niveaus van 16,5 µg/ kg en 21,4 µg/ kg, en ontbijtgranen (met havervlokken) in een gehalte van 8,1 µg/ kg en voor T-2-toxine in havermeel in een gehalte van 4,4 µg/ kg en 8,3 µg/ kg, havervlokken in een gehalte van 4, 9 µg/ kg en 6,6 µg/ kg en ontbijtgranen (met havervlokken) met een gehalte van 3,5 µg/ kg.
Laboratoriumervaringen [6] hebben aangetoond dat de methode ook toepasbaar is op sterk zwellende materialen (droge pap op basis van granen en gemodificeerd zetmeel), maar deze werden niet onderzocht in de methodevalidatiestudie. Details worden uiteengezet in 6.3.
De methode kan ook worden toegepast op haverbijproducten met hogere niveaus van T-2- en HT-2-toxine. In dit geval moeten de verdunningsstappen worden overwogen [6].
De methode kan ook worden toegepast op granen en graanproducten voor zuigelingen en jonge kinderen op basis van b.v. tarwe, gerst en rijst. In dit geval moet de methode voor elk materiaal intern worden gevalideerd. Ten tijde van het interlaboratoriumonderzoek was het geplande bereik 10 µg/ kg tot 100 µg/ kg, en uit het vooronderzoek is bekend dat de methode goed werkt in het hele bereik, hoewel de uiteindelijke validatie alleen is gedaan in het bereik van 3,5 µg/ kg tot 28,1 µg/ kg.