You are currently visiting the website in English. Information of the Dutch variant is now shown.
NBN ISO 6980-1:2024

Kernenergie — Referentie bètadeeltjesstraling — Deel 1: Productiemethoden (ISO 6980-1:2023)

ACTIVE

About this standard

Languages
English and French
Type
NBN
Standards committee
ISO/TC 85/SC 2
Status
ACTIVE
Publication date
25 January 2024
Replaces
ISO 6980-1:2006
ICS Code
17.240 (Meting van straling)
Withdrawn Date
Price
€ 142,00

About this training

Summary

< p class=" MsoBodyText" > < span lang=" EN-GB" > Dit document specificeert de vereisten voor referentie-bètastralingsvelden geproduceerd door radioactieve bronnen die moeten worden gebruikt voor de kalibratie van persoons- en gebiedsdosismeters en dosistempometers die moeten worden gebruikt gebruikt voor het bepalen van de hoeveelheden < em style=" mso-bidi-font-style: normal " > H< / em> < sub> p< / sub> (0,07), < em style=" mso- bidi-font-style: normaal " > H' < / em> (0,07 < em style=" mso-bidi-font-style: normaal " > Ω< / em> ), < em style=" mso-bidi-font-style: normal " > H< / em> < sub> p< / sub> (3) en < em style=" mso-bidi-font-style: normal " > H' < / em> (3 < em style=" mso-bidi-font-style: normal " > Ω< / em> ), en voor het bepalen van hun respons als functie van de energie van de bètadeeltjes en de invalshoek. De basisgrootheid bij bètadosimetrie is de geabsorbeerde dosissnelheid in een weefselequivalent plaatfantoom. Dit document geeft de kenmerken van radionucliden die zijn gebruikt om referentiebètastralingsvelden te produceren, geeft voorbeelden van geschikte bronconstructies en beschrijft methoden voor het meten van de resterende maximale bètadeeltjesenergie en de dosisequivalentsnelheid op een diepte van 0,07 mm op het gebied van de Internationale Commissie voor Stralingseenheden en -metingen (ICRU). Het betrokken energiebereik ligt tussen 0,22 MeV en 3,6 MeV maximale bèta-energie, overeenkomend met 0,07 MeV tot 1,2 MeV gemiddelde bèta-energie, en de dosisequivalentsnelheden liggen in het bereik van ongeveer 10 µSv·h -1 tot minimaal 10 Sv·h-1.. Bovendien worden voor sommige bronnen variaties van de dosisequivalentsnelheid als functie van de invalshoek gegeven. Echter, zoals opgemerkt in ICRU 56[< a href=" #Reference_ref_7" > 5< / a> ], het omgevingsdosis-equivalent, < em style=" mso-bidi-font-style: normal " > H< / em> *(10), gebruikt voor gebiedsmonitoring, en het persoonlijke dosisequivalent, < em style=" mso-bidi-font-style : normal " > H< / em> < sub> p< / sub> (10), zoals gebruikt voor individuele monitoring, van sterk doordringende straling, zijn geen geschikte hoeveelheden voor bètastraling, zelfs niet voor bètastraling die 10 mm weefsel binnendringt (< em style=" mso-bidi-font-style: normal " > E< / em> < sub> max< / sub>  & gt  2 MeV).< / span>


< p class=" MsoBodyText" > < span lang=" EN-GB" > Dit document is van toepassing op twee reeksen referentie-bètastralingsvelden, waarvan de straling nodig is voor het bepalen van de kenmerken (kalibratie en energie en hoekafhankelijkheid van respons) van een instrument kan worden geselecteerd.< / span>


< p class=" MsoBodyText" > < span lang=" EN-GB" > Referentiestralingsvelden uit de serie 1 worden geproduceerd door radioactieve bronnen die worden gebruikt met bundelafvlakkingsfilters die zijn ontworpen om uniforme dosis-equivalentsnelheden te geven over een groot gebied op een bepaalde afstand. De voorgestelde bronnen van 106Ru/ 106Rh, 90Sr/ 90Y, 85 sup> Kr, 204Tl en 147Pm produceren maximale dosis-equivalentsnelheden van ongeveer 200 mSv·h–1.< / span> < / span> < / span> p>
< p class=" MsoBodyText" > < span lang=" EN-GB" > Serie 2 referentiestralingsvelden worden geproduceerd zonder het gebruik van bundelafvlakkingsfilters, waardoor planaire bronnen met een groot oppervlak en een reeks bron-tot-kalibratievlakken mogelijk zijn te gebruiken afstanden. Dicht bij de bronnen worden slechts relatief kleine gebieden met een uniform dosistempo geproduceerd, maar deze serie heeft het voordeel dat het energie- en dosistempobereik groter is dan die van serie 1. De serie omvat ook stralingsvelden waarbij gebruik wordt gemaakt van polymethylmethacrylaat (PMMA)-absorbers om de stralingsdosis te verminderen. de maximale bètadeeltjesenergie. De gebruikte radionucliden zijn die van serie 1 deze bronnen produceren dosisequivalentsnelheden tot 10 Sv·h–1.< / span>