NBN EN ISO 14577-1:2026

Dit document beschrijft de methode voor de instrumentele indrukproef voor het bepalen van de hardheid en andere materiaaleigenschappen voor de volgende drie bereiken:

macrobereik: 2 N ≤ F ≤ 30 kN

microbereik: 2 N > F h > 0,2 µm

nanobereik: h ≤ 0,2 µm.

Voor het nanobereik is de mechanische vervorming sterk afhankelijk van de werkelijke vorm van de indrukpunt en worden de berekende materiaaleigenschappen significant beïnvloed door de contactoppervlaktefunctie van de indrukpunt die in de testmachine wordt gebruikt. Daarom is een zorgvuldige kalibratie van zowel het instrument als de indrukpuntvorm vereist om een acceptabele reproduceerbaarheid van de materiaaleigenschappen te bereiken die met verschillende machines worden bepaald.

Het macro- en microbereik worden onderscheiden door de testkrachten in verhouding tot de indrukdiepte.

Er wordt op gewezen dat het microbereik een bovengrens heeft, bepaald door de testkracht (2 N), en een ondergrens, bepaald door de indringdiepte van 0,2 µm.

De bepaling van de hardheid en andere materiaalparameters is opgenomen in de normatieve bijlage A.
Bij hoge contactdrukken is beschadiging van de indenter mogelijk. Bij teststukken met een zeer hoge hardheid en elasticiteitsmodulus kan permanente vervorming van de indenter optreden, die kan worden gedetecteerd met behulp van geschikte referentiematerialen. Indrukkingen die leiden tot beschadiging of permanente vervorming van de indenter vallen buiten het toepassingsgebied van deze testmethode.

Deze testmethode kan ook worden toegepast op dunne metalen en niet-metalen coatings en niet-metalen materialen. In dat geval wordt aanbevolen rekening te houden met de specificaties in de relevante normen (zie ook 7.3 en ISO 14577-4).

De analysemethoden van deze norm gaan ervan uit dat materialen zich gedragen als ideale materialen. Elke afwijking (interne spanning, ophoping, inzinking, verdichting, faseovergangen, scheuren) leidt tot extra onzekerheden. Dit is vooral belangrijk als vergelijkingen moeten worden gemaakt met materiaaleigenschappen die met andere methoden zijn verkregen.