NBN EN ISO 11819-1:2023

Dit document specificeert een methode voor het vergelijken van verkeerslawaai op verschillende wegdekken voor verschillende samenstellingen van het wegverkeer met als doel verschillende wegdektypen te evalueren. Geluidsniveaus die overeenkomen met lichte of zware voertuigen bij geselecteerde snelheden worden toegewezen aan een bepaald wegdek. De methode is van toepassing op verkeer dat met een constante snelheid rijdt, d.w.z. vrij stromend verkeer bij aangegeven snelheden van 50 km/ u en hoger. Voor omstandigheden waar het verkeer niet vrij kan stromen, zoals op kruispunten en waar het verkeer vastloopt, is de methode niet van toepassing.
Een standaardmethode voor het vergelijken van de geluidskarakteristieken van wegdekken geeft weg- en milieuautoriteiten een instrument om gemeenschappelijke praktijken of limieten vast te stellen met betrekking tot het gebruik van wegdekken die aan bepaalde geluidscriteria voldoen. Het valt echter niet binnen de reikwijdte van ISO 11819 (alle delen) om dergelijke criteria voor te stellen.
De statistische pass-by (SPB) methode is geschikt voor gebruik voor de volgende hoofddoelen:
—    om wegdekken te classificeren op basis van hun invloed op het verkeerslawaai (oppervlakteclassificatie)
—    om te helpen bij het verifiëren van de conformiteit van de productie van wegdekken
—    om de akoestische prestaties van wegdekken tijdens het gebruik te evalueren ten opzichte van de nieuwe staat
—    om de invloed van verschillende wegdekken op verkeerslawaai op locaties te evalueren, ongeacht de toestand en de gebruikstijd
—    om de akoestische prestaties van een wegdek te evalueren ten opzichte van een referentieoppervlak.
Vanwege praktische beperkingen kan de methode niet op alle mogelijke locaties worden toegepast. Met de backing board-methode kunnen echter sommige locaties worden getest die voorheen niet acceptabel waren.
Hoofdstuk 5 geeft een algemene beschrijving van de SPB-methode.